Hoe zit het met de gratis rechten?

Bijna de helft van de 2,2 miljard CO2-rechten die jaarlijks worden gecreëerd en uitgegeven, geeft de EU gratis weg. De andere helft moet de industrie zelf bijkopen op een veiling. De helft van de rechten wordt gratis weggegeven om de industrie te beschermen tegen oneerlijke concurrentie uit landen waar geen prijs op CO2-uitstoot staat. De vrees is dat het voor bedrijven duur wordt om in Europa te produceren. Ze zouden daarom kunnen vertrekken naar gebieden buiten de EU met een minder streng klimaatbeleid. Dit ‘weglekken’ van bedrijven naar het buitenland wordt ook wel carbon leakage genoemd.

De gedachte is begrijpelijk, alleen het probleem is dat te veel bedrijfssectoren gratis rechten krijgen. Ook bedrijven die geen of weinig concurrentienadeel ondervinden, bijvoorbeeld omdat ze niet of nauwelijks op een internationale markt opereren, ontvangen jaarlijks een grote hoeveelheid gratis CO2-rechten. Hierdoor verdienen de meeste grote industrieën in Nederland aan het systeem, omdat ze gratis rechten krijgen met een marktwaarde waardoor hun bedrijfswinsten toenemen en doordat ze hun overschot aan rechten kunnen verkopen. Bedrijven kunnen blijven vervuilen zonder druk om te innoveren. Dat moet anders.

Industrie

De energie-intensieve industrie is een van de grootste vervuilers van Europa. Toch ontvangen industrieen die opereren in sectoren als staal,  chemische, en cement  onder het ETS veel gratis emissierechten. Meer dan 90% van de industriële CO2 wordt uitgestoten zonder enige kosten voor vervuilende bedrijven. Zelfs onder onder de nieuwe regels, waarmee het ETS strenger is geworden, zullen lidstaten tussen 2021 en 2030 zo'n 6,5 miljard gratis emissierechten uitdelen met een marktwaarde van ongeveer € 165 miljard.[1] 

Carbonkiller

Emissiehandel

Oplossingen